Blizna pooperacyjna — jak długo należy z nią pracować. Praca trwa do osiągnięcia odpowiedniego efektu. W każdym przypadku fizjoterapeuta sprawdza, jak mocno na funkcję działa ta blizna i wtedy pracuje do momentu, gdy ten wpływ zanika. Z taką blizną można pracować od kilku dni do kilku miesięcy, jeżeli tylko jest taka potrzeba. blizna po operacji cesarskiego cięcia (CC) będzie wymagała ukierunkowanych działań, dni do 0,5-2 lat po operacji), zostają wdrożone techniki bezpośredniej pracy Nawet jeśli zastosujesz się do wszystkich moich rad, ważne jest abyś zrozumiała, że blizny są naturalnym procesem gojenia i może upłynąć trochę czasu zanim zauważysz poprawę. Jeśli masz jakieś pytania, chętnie porozmawiam z Tobą o operacji zmniejszenia piersi. Zadzwoń do mojego biura pod numer 301-656-6398, aby umówić się Dr n. med. Krzysztof Jach Chirurg plastyczny , Szczecin. 86 poziom zaufania. Może wystarczy. Lek. Małgorzata Ornatowska Dermatologia , Kraków. 70 poziom zaufania. Proszę kupić żel Dermatix i 3 tygodnie od zabiegu cieniutko wieczorem smarować powierzchnie. . Co to jest ablacja? Ablacja serca to celowe uszkodzenie tkanek przy użyciu czynników fizycznych lub chemicznych. Zabieg ablacji serca z użyciem prądu o częstotliwości radiowej stał się skuteczną metodą leczenia zaburzeń rytmu serca, w tym również migotania przedsionków. Ablację serca stosuje się w leczeniu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca. Jest to skuteczna terapia, która pomaga w utrzymaniu prawidłowego rytmu zatokowego, dodatkowo ma większą skuteczność niż leczenie z wykorzystaniem leków. Ponadto charakteryzuje się niskim wskaźnikiem powikłań. Ablacja serca zmniejsza ryzyko powikłań związanych z migotaniem przedsionków, łagodzi objawy i znacznie poprawia jakość życia pacjenta. Głównymi celami wykonania zabiegu ablacji serca są: redukcja objawów i poprawa jakości życia, zmniejszenie liczby pobytów pacjenta w szpitalu, ograniczenie leczenia farmakologicznego, prewencja istotnych powikłań, które są związane z nawrotami lub nasileniem arytmii; mowa o omdleniach, wstrząsie, obrzęku płuc czy zatorowości płucnej, przeciwdziałanie rozwojowi niewydolności serca, prewencja nagłego zgonu sercowego. Zaburzenie rytmu serca, czyli arytmia to stan, w którym częstotliwość skurczów jest wyższa niż 60-100 uderzeń na minutę. Jest to stan zagrożenia życia. Występowanie arytmii jest bardzo nieprzewidywalne. Może ona występować u osób zdrowych i pojawić się np. pod wpływem emocji, częściej jednak jest wynikiem choroby sercowej. Inne przyczyny, które również wywołują zaburzenia rytmu serca, to zaburzenia elektrolitowe, hormonalne lub zaburzenia gospodarki kwasowo-zasadowej. Przeczytaj również:Angioplastyka wieńcowa (balonikowanie serca) – na czym polega?Jak pacjent może odczuwać zaburzenia rytmu serca? Zaburzenia rytmu serca są odczuwane przez pacjentów pod postacią: niemiarowej pracy serca w postaci kołatania serca, przeskakiwania serca, zawrotów głowy, utraty przytomności, uczucia duszności, spadku lub wzrostu ciśnienia tętniczego, bólu w klatce piersiowej, uczucia lęku. Podstawowym badaniem, które pozwala rozpoznać arytmię i jej rodzaj, jest badanie elektrokardiograficzne standardowe oraz wykonane metodą Holtera. Wśród innych badań diagnostycznych wyróżnia się: próbę wysiłkową, test pochyleniowy, echokardiograficzne badanie serca. Jednak wciąż najdokładniejszym badaniem, które daje możliwość wykonania pomiarów wewnątrzsercowych potencjałów elektrycznych, jest inwazyjne badanie elektrofizjologiczne – EPS. Badanie EPS określa mechanizm oraz lokalizację ogniska arytmii. Jest bezbolesne. Po stwierdzeniu rodzaju arytmii kolejnym krokiem jest wykonanie zabiegu ablacji. Na czym polega ablacja serca? Aby wykonać zabieg ablacji serca, wykorzystuje się tętnicę udową lub żyłę udową. Kolejno do serca wprowadza się specjalne elektrody. Należy również ocenić rodzaj zaburzenia rytmu i zlokalizować miejsce, które jest odpowiedzialne za powstawanie arytmii. Jest to możliwe dzięki wykorzystaniu badania EPS. Zabieg ablacji serca – jak przebiega? W miejsce tzw. cewnika diagnostycznego wprowadzany jest cewnik ablacyjny. To właśnie przez cewnik ablacyjny płynie prąd o wysokiej częstotliwości radiowej. Rozgrzewa on elektrodę do około 60 stopni Celsjusza i tworzy niewielką bliznę w tkance serca. Najczęściej stosowaną formą ablacji jest termoablacja. Polega ona na zniszczeniu źródła arytmii poprzez działanie wysokiej temperatury wytworzonej za pomocą prądu o częstotliwości radiowej. Dodatkowo obszar uszkodzenia jest zależny od wartości temperatury na granicy między elektrodą i powierzchnią uszkadzanej tkanki, zależy on także od wielkości i kształtu elektrody. W pierwszych godzinach po zabiegu ablacji serca w miejscu przepływu prądu wsierdzie jest odkształcone i przykleja się do niego włóknik. Po średnio 2 miesiącach tkanka, która została uszkodzona w czasie ablacji, zastępowana jest przez tkankę włóknistą, ziarninę i przewlekły naciek zapalny. Następnie blizna ulega obkurczeniu, zachowując równe brzegi. Blizna lub blizny powstałe na skutek zabiegu mają za zadanie zatrzymać przewodzenie nieprawidłowych sygnałów elektrycznych w sercu. Ablację serca wykonuje się również z wykorzystaniem niskiej temperatury – jest to wówczas krioablacja. Podczas zabiegu krioablacji do wnętrza serca wprowadza się specjalny cewnik, który zostaje nakierowany na punkt odpowiedzialny za powstawanie zaburzeń rytmu serca. Do wnętrza cewnika wprowadzany jest czynnik chłodzący – w tym przypadku ciekły azot (o temperaturze od -70°C do -80°C). Celowo uszkadza on obszar odpowiadający za zaburzenia rytmu serca. Wskazania do wykonania ablacji Wskazania do wykonania zabiegu ablacji serca obejmują wiele czynników, np.: zasłabnięcia i utraty przytomności, które są związane z napadami tachykardii, trzepotanie przedsionków, arytmię komorową bez organicznej choroby serca, migotanie przedsionków, arytmię łącza P-K w arytmiach nadkomorowych, częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz przedsionkowy, częstoskurcz komorowy w organicznej chorobie serca, inne częstoskurcze z wąskimi i szerokimi zespołami QRS, nieskuteczną farmakoterapię lub objawy uboczne leczenia farmakologicznego, napadowe, niewyjaśnione kołatanie serca i omdlenia. Celem leczenia antyarytmicznego jest przede wszystkim przedłużenie, a także poprawa komfortu i jakości życia pacjentów. Przeczytaj również:Stenty – co to są stenty? Rodzaje i informacje o stentach!Przeciwwskazania do wykonania zabiegu ablacji serca Głównymi przeciwwskazaniami do zabiegu ablacji serca są: ciąża, brak możliwości wprowadzenia elektrod z dostępu naczyń obwodowych, skrzepliny w sercu. Powikłania po ablacji serca – jakie mogą się pojawić? Warto podkreślić, że zabieg ablacji serca jest jedną z najnowocześniejszych metod leczenia zaburzeń rytmu serca. Dodatkowo jest metodą bezpieczną i cechuje się bardzo wysoką skutecznością. Ryzyko wystąpienia powikłań po ablacji jest niskie. Możliwe powikłania po zabiegu ablacji serca to: krwiak w miejscu wkłucia, przetoka tętniczo-żylna, tętniak rzekomy, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, powikłania zakrzepowo-zatorowe, uszkodzenie zastawek serca, przebicie ściany serca, skurcz lub zamknięcie tętnicy wieńcowej. Przygotowanie do ablacji serca – co trzeba zrobić przed zabiegiem? Przygotowanie pacjenta do zabiegu ablacji serca zależy od: rodzaju arytmii, która została zdiagnozowana u chorego, metody ablacji. Zaleca się, by każdy chory poddany procedurze ablacji serca był zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Aby zminimalizować ryzyko powikłań po zabiegu, lekarz kardiolog decyduje o wdrożeniu leczenia przeciwzakrzepowego. Bardzo ważne, aby pacjent przy przyjęciu do szpitala miał przy sobie kompletną dokumentację medyczną, w tym: wyniki EKG, echo serca, wykaz przyjmowanych leków, wynik grupy krwi. Chory przystępujący do zabiegu musi być na czczo – minimum 6 godzin przed zabiegiem nie należy spożywać posiłków oraz pić. Jeśli pacjent przyjmuje leki na stałe, może je zażyć po decyzji lekarza prowadzącego, popijając tabletkę niewielką ilością wody. Przed zabiegiem należy dokładnie ogolić okolice obu pachwin. Są to miejsca potencjalnego dostępu do naczyń (żyły lub tętnicy udowej), przez które wprowadzane są elektrody. Czy zabieg ablacji boli? Zabieg ablacji serca najczęściej wykonuje się w znieczuleniu miejscowym z zachowaną pełną świadomością pacjenta. Chory ma również założony wenflon, by w razie konieczności podać dodatkowe leki, np. przeciwbólowe. Ile dni trzeba spędzić w szpitalu po zabiegu ablacji? Pobyt pacjenta w szpitalu trwa od 1 do 3 dób. Bezpośrednio po zabiegu pacjent jest zobowiązany do przebywania w pozycji leżącej, tak by nie zginać kończyn poddanych zabiegowi. Po kilku godzinach odpoczynku pacjent jest uruchamiany. Rekonwalescencja po ablacji – czy rekonwalescencja jest potrzebna? W pierwszych tygodniach po zabiegu kategorycznie zabrania się dźwigania ciężarów. Powrót do codziennej aktywności fizycznej powinien odbywać się powoli i systematycznie. Rekonwalescencja po zabiegu uzależniona jest głównie od stanu chorego. Średnio zakłada się, że proces gojenia trwa około 3 miesiące. Pacjent powinien pamiętać o dbaniu o czystość w miejscu wkłucia i jego obserwacji. Objawy w miejscu wkłucia, które powinny zaniepokoić chorego: nagły i silny ból, wyczuwalne palpacyjne zgrubienie, wzmożone krwawienie, brak tętna w pachwinie, nieregularne, szybkie bicie serca, omdlenia. Przez pierwsze 2-3 tygodnie po zabiegu ablacji serca nie wolno uprawiać sportów siłowych. Aktywność seksualną można wznowić po upływie 1 do 2 tygodni po zabiegu w zależności od samopoczucia i kondycji pacjenta. Chory musi przestrzegać zaleceń dotyczących przyjmowanych leków. Pacjent zostaje pod kontrolą specjalisty przez co najmniej rok od wykonania procedury. Zalecenia zdrowotne po ablacji serca Ważne, by pacjenci po zabiegu ablacji serca skupili się na redukcji modyfikowalnych czynników ryzyka wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych. O czym należy pamiętać? Monitorowanie parametrów ciśnienia tętniczego oraz cukru we krwi. Rezygnacja z palenia papierosów i spożywania alkoholu. Utrata masy ciała w przypadku otyłości. Zmiana nawyków żywieniowych. Regularna aktywność fizyczna. Pacjenci są zobowiązani do regularnego przyjmowania leków zaleconych przez lekarza. Pacjentowi nie wolno samodzielnie modyfikować leczenia. Ile kosztuje zabieg ablacji serca? Cena zabiegu W prywatnych placówkach cena zabiegu ablacji serca wynosi nawet kilkanaście tysięcy złotych. Należy pamiętać, że zabieg można wykonać bezpłatnie w placówkach, które podpisały kontrakt z NFZ. Blizny po oparzeniu mogą powodować kompleksy z powodu wyglądu, ale nie tylko o estetykę tu chodzi. Duże blizny utrudniają normalne funkcjonowanie, często powodują przykurcze, ograniczają ruchomość kończyn, mogą powodować ból. Co zrobić, by pozbyć się blizn po oparzeniu? Wyjaśnia ekspertka. Blizny po oparzeniu — odbudowa skóry od podstaw Blizny po oparzeniu — leczenie. Jakie zabiegi? Blizna jest wytworem skóry właściwej, jednak zbudowana jest zupełnie inaczej. Tworzy ją tkanka łączna (struktury włókniste), czyli coś odmiennego od samej skóry właściwej. Blizny nie posiadają komórek barwnikowych ani naczyń krwionośnych, dlatego punktu widzenia kosmetologicznego czy medycznego są zmianami wyjątkowo ciężkimi do usunięcia.– Każdy przypadek jest inny. Bardzo wiele zależy od tego, z jak starą blizną mamy do czynienia i co było przyczyną jej powstania. Co więcej, są także różne rodzaje blizn. Sposoby ich usuwania są uzależnione od wielu elementów. Jednak im starsza blizna, tym zawsze trudniej jest ją usunąć – wyjaśnia Karolina szczególnie o rozległej powierzchni, mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie nie tylko z psychologicznego, ale także fizjologicznego punktu widzenia.– Blizna, jako tkanka łączna, może powodować przykurcze, utrudnia poruszanie głową, jeśli zlokalizowana jest np. w okolicach szyi. W związku z tym masowanie blizny przez pacjenta również może przynosi pewien komfort i ulgę – tłumaczy Karolina Martin. Specjalistka poleca stosowanie różnego rodzaju leków z substancjami aktywnymi lub kosmetyków rozjaśniających i zmiękczających wypukłe i przebarwione blizny wymagają niejednokrotnie wielu miesięcy leczenia, podczas którego skrupulatnie dokumentuje się proces. To pomaga pacjentowi zobaczyć, jak zmienia się skóra i jak twierdzą eksperci, wzmacnia po oparzeniu — odbudowa skóry od podstawŻeby zminimalizować widoczność blizny, należy ją przebudować, spłaszczyć, starać się zbliżyć kolor i fakturę z odcieniem oraz poziomem skóry. Aby móc to osiągnąć, stosuje się różne zabiegi, które dostosowuje się do kilku zmiennych, takich jak umiejscowienie blizny oraz przerost poziomu skóry.– Całą procedurę rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu kosmetologicznego, w trakcie którego dowiadujemy się, ile lat ma dana blizna, w jakich okolicznościach powstała oraz czy towarzyszyły jej jakieś zakażenia. Generalnie staramy się uzyskać od pacjenta odpowiedzi na wszystkie pytania, co umożliwia nam wybór najskuteczniejszej terapii – wyjaśnia ekspertka SC Beauty które mają nierównomierną fakturę, czyli leżą poniżej bądź powyżej poziomu skóry, są najtrudniejsze do usunięcia. Nietypowy kształt, zmienna grubość, objęcie dużego obszaru skóry, umiejscowienie na delikatnych tkankach – to kolejne czynniki utrudniające pozbycie się po oparzeniu — leczenie. Jakie zabiegi?Bardzo efektywnym sposobem likwidacji blizn jest radiofrekwencja mikroigłowa. Ekspertka SC Beauty Clinic tłumaczy, że pod tym pojęciem kryją się dwa bardzo ważne w profesjonalnej kosmetologii elementy: pierwszy z nich to nakłuwanie skóry z zastosowaniem odpowiednich igieł, a drugi to wypuszczanie z tych igieł fali Ktoś mógłby się zastanawiać, po co w ogóle niszczyć w ten sposób skórę? Tymczasem dla lekarza czy kosmetologa niezwykle istotne jest, że aby coś odbudować i naprawić, trzeba to najpierw, w kontrolowany sposób, zniszczyć – tłumaczy Karolina odbiera taką ingerencję jako impuls uszkadzający, przed którym należy się bronić. Zaczyna wytwarzać czynniki wzrostu fibroblastów czy śródbłonka naczyń. Wokół blizny wytwarzane są nowe naczynia krwionośne, połączenia oraz włókna kolagenu i elastyny. Skóra w ten sposób się przebudowuje, a blizna spłaszcza do poziomu skóry. Co więcej, następuje także mocne radiowa wykorzystywana w tym zabiegu podgrzewa tkankę do temperatury ok. 60 stopni Celsjusza. Białko znajdujące się wokół zaczyna ulegać procesowi denaturacji, czyli uszkodzenia. W miejscu blizny pojawia się bardziej miękka i jasna tkanka, która znajduje się na poziomie skóry. Trzeba jednak pamiętać, że taka odbudowa to proces. Czasem, by zaobserwować pierwsze efekty, należy odczekać aż 3 miesiące od pierwszego zabiegu. Później kolejne zabiegi wykonywane są co 4-6 tygodni. Zalecana seria najczęściej składa się z 5 stosuje się też dodatkowe zabiegi na zasadzie terapii łączonej. W tym celu polecany jest np. zabieg Carbolift wykorzystujący działanie dwutlenku węgla, dzięki czemu jesteśmy w stanie jeszcze intensywniej zastymulować rozrost naczyń krwionośnych. Czasem specjaliści wykonują także iniekcje zmiękczające mocno nadbudowane blizny. Źródło: SC Beauty Clinic jest miejscem, w którym realizuje się holistyczne podejście do zabiegów i pokazuje możliwości pełnego wykorzystania potencjału metod zabiegowych. Od ponad 12 lat tworzy jeden z największych magazynów branżowych SC Beauty Magazine. Witam serdecznie, takie guzki to prawdopodobnie zwłókniałe pozostałości stanu zapalnego toczącego się w ranie pooperacyjnej. Mogą powstawać w miejscach, które w czasie laparoskopii były punktem krwawiącym lub obszarem, który podczas operacji był odpreparowywany. To często występujące powikłanie, nic niepokojącego. Mówiąc o operacyjnym wycięciu tych zmian, obecnie nie ma wskazań do interwencji chirurgicznej ze względu na brak charakteru nowotworowego guzków. Należy pamiętać, iż każda operacja niesie ze sobą ryzyko powikłań i niepowodzeń. Nie jest zatem zalecane przeprowadzenie zabiegu bez konkretnych wskazań. W razie wątpliwości należy w tej sprawie skonsultować się bezpośrednio z chirurgiem. Mam na myśli sytuację gdyby wystąpił ból, obrzęk, zaczerwienienie. Po urazie, operacji, złamaniu, ale też zatkaniu tętnicy – blizna to efekt procesów naprawy uszkodzonej tkanki. Zawsze tworzy się z kolagenu Zarówno ta w skórze, gdzie kolagen jest dominującym składnikiem, jak i np. w miejsce uszkodzonego mięśnia. Blizna to tkanka o nieprawidłowej budowie - organizm rzadko się tak regeneruje, żeby nie było żadnych śladów, nawet jak nie widać tego gołym okiem – mówi doktor Marek Wasiluk Blizny są rożnego typu. Dzielimy je na dwie główne kategorie, wypukłe - to tek, które wystają ponad i wklęsłe/zanikowe, oraz mieszane. Mogą mieć różną konsystencję, kolor, twardość, strukturę. Od rodzaju blizny zależy to, jak próbujemy zmniejszyć ich widoczność – tłumaczy doktor Marek Wasiluk Laser sprawdza się świetnie w walce z bliznami, ale nie jest panaceum na wszystko. Zarówno za słabe zabiegi (z użyciem za małej mocy i częstotliwości), jak i zbyt mocne są złe, a afekt może być odwrotny od zamierzonego. Bo każda blizna jest inna i z każdą trzeba postępować indywidualnie – dodaje doktor Marek Wasiluk Więcej takich tekstów na stronie głównej Blizny po urazie budują się przez wiele miesięcy, nawet do dwóch lat. Wiele w tym jak „brzydka” czy „ładna” blizna się wytworzy zależy też od domowej pielęgnacji, która powinna zacząć się zanim blizna się wytworzy i trwać tak długo, jak sugeruje nam lekarz. Czasem to kilka tygodni, czasem wiele miesięcy, ale najważniejsze jest pierwsze kilka tygodni – trzeba robić wszystko, by nie doprowadzić do zainfekowania blizny, zdrapania strupów albo do rozejścia się pooperacyjnych szwów – mówi specjalista Triclinium Doktorze, czym właściwie jest blizna? Doktor Marek Wasiluk*: Blizna to tkanka, która powstaje w procesie gojenia. Zwykle słowo „blizna” kojarzy się nam ze skórą. A blizna może być umiejscowiona nie tylko w skórze, ale np. w kości, czy mięśniu, np. sercowym. Jeśli ktoś miał zawał, to pozostaje mu blizna na sercu i właśnie dlatego, już po przejściu zawału, może cierpieć np. na niewydolność serca. dr Marek Wasiluk, Centrum Medycyny Nowoczesnej Triclinium Z czego tworzy się blizna? Blizna tworzy się z kolagenu. Zawsze. Zarówno w skórze, jak i w mięśniu, czy kości. Blizna to tkanka o nieprawidłowej budowie - nasz organizm rzadko się tak regeneruje, żeby nie było żadnych śladów. Właściwie mniej lub bardziej widoczne ślady zawsze pozostają. Skupmy się jednak na bliznach w skórze, które są widoczne gołym okiem. Głównym (procentowo) składnikiem skóry jest kolagen, więc zarówno blizna, która tworzy się na niej w procesie gojenia, jak i sama skóra to przede wszystkim, po prostu kolagen. To dlaczego blizna odróżnia się wyglądem od reszty skóry? Bo w procesie tworzenia blizny nie odtwarza się ten sam kolagen, który jest naturalnie w skórze, a zupełnie inny. Nieprawidłowość dotyczy ukształtowania, usieciowienia, gęstości i czasami ilości kolagenu. Do tego często blizna ma inny kolor. Można to porównać do dziury w materiale, np. wełnianym sweterku. Jeśli się go zaceruje, to jednak to miejsce trochę inaczej wygląda. Nie jest idealnie, choć czasem zbliżamy się do ideału, gdy mamy do czynienia z cerowaniem artystycznym. Jakie są rodzaje blizn? Ich rodzaj ma pewnie znaczenie przy próbie zmniejszenia ich widoczności? Blizny dzielimy w wypukłe – to te, które wystają ponad ciało i wklęsłe/zanikowe. Rozstępy to też rodzaj blizny, ale zanikowej i bardzo głębokiej. Wysokość blizny to oczywiście nie wszystko. W ramach identycznej wysokości blizny mogą być różnej konsystencji – mieć inną gęstość, być bardziej zbite lub bardziej wiotkie niż otaczająca skóra. To, jaka blizna powstanie zależy od urazu? Trochę od urazu, np. tego, czy był on głęboki, na jak dużej powierzchni i jak długo trwał. Ale nie tylko. Istotne jest też to, jak rana się goiła. A to z kolei zależy trochę od jej pielęgnacji – tego, jak dbaliśmy o miejsce urazu i czy np. szwy, jeśli to rana pooperacyjna, się nie rozeszły. To, jaka blizna powstanie zależy też trochę od skłonności genetycznych, naszego zdrowia czy chorób, a także wieku osoby. A czasami nie da się przewidzieć, co się zdarzy i ta sama osoba może np. mieć dwa identyczne uszkodzenia skóry, a powstają dwie blizny kompletnie do siebie niepodobne. Można zupełnie zlikwidować bliznę? Bliznę skóry można „korygować” (nawet tak doskonale, że nie będzie nic widać) bo zupełne zlikwidowanie, tak jak mówiłem dając przykład z cerowaniem, jest nierealne. Próbujemy po prostu przywrócić w miejscu tworzenia się blizny, w miarę możliwości normalną strukturę tkanki. Czyli z wypukłej blizny zrobić normalną, zapadniętą wyrównać do powierzchni skóry. Podobnie np a tę zbyt „zbitą” doprowadzić do normalnej gęstości. Z założenia większość metod skutecznych w walce z bliznami to metody w jakiś sposób ingerujące, wymuszające przebudowę w bliznę przebudowę tego fragmentu skóry. Bo blizną pod skórą nikt się nie zawraca głowy, bo jej nie widać. Jak koryguje się i poprawia wygląd blizn? Metod jest bardzo dużo. Nie ma jednej uniwersalnej. Wszystko zależy od tego, jak dana blizna wygląda. A do tego każda blizna przechodzi różne etapy – są blizny świeże, tzw. „młode” i stare, co też trzeba wziąć pod uwagę, gdy wygląd blizny chcemy korygować. Dlatego zawsze warto pójść do lekarza, który zna się na bliznach i może ocenić z jaką blizną, na jakim etapie mamy do czynienia i jak w związku z tym będziemy z nią walczyć. Głównym narzędziem w przypadku blizn jest dziś laser - zwykle frakcyjny ablacyjny. Jednak to tylko ogólna informacja. Brzuch po porodzie Bo przecież ten sam laser można różnie wykorzystać – zastosować różne ustawienia, schemat zabiegów. W zależności właśnie od etapu dojrzewania blizny. Inne parametry dobieramy też przy bliźnie wypukłej, inne przy wklęsłej. Dlatego, choć bez lasera ciężko blizny dobrze korygować, to jednak samo użycie lasera to trochę za mało, by być pewnym efektu. To, że stosujemy laser, nie znaczy, że efekt będzie super. Poza tym, oprócz lasera są też dodatkowe metody - czasami te blizny się też ostrzykuje, a czasami stosuje się radiofrekwencję mikroigłową. Pomocne bywa wymrażanie, ale i inne lasery, stosowane zwyczajowo do zamykania naczynek. Im większa częstotliwość i moc urządzenia tym efekt będzie lepszy, czy to uproszczenie? Za słabe zabiegi (z użyciem za małej energi) są złe, ale i zbyt mocne zbiegi są złe. Podobnie, jeśli chodzi o za rzadkie, czy za częste – paradoksalnie też są złe. Skomplikowane. Tak, bo blizny są jednym z trudniejszych do korygowania defektów skóry. Podobnie jak np. przebarwienia. Tylko, że przebarwienia są defektem estetycznym, a blizny bywają nie tylko defektem kosmetycznym. Czasami mogą utrudniać np. ruchomość ręki, szyi. Szczególnie problematyczne bywają blizny poparzeniowe. Jak długo koryguje się blizny, przy założeniu, że zabieg laserowy jest optymalny? Mój rekord szybkości to skorygowanie blizny do prawie niewidocznej, po operacji w okolicy oczu (po plastyce powiek) w zaledwie dwa - trzy miesiące. Blizna po takich zabiegach teoretycznie jest nieduża Jednak w tym przypadku pacjentka od razu po zdjęciu szwów zobaczyła, że coś poszło nie tak, blizna była długa i dosyć szeroka, ewidentnie blizna wyglądała źle. Akurat ta pani nie liczyła się z kosztami, więc pojawiała się na zabiegach co tydzień, dwa. Rozstępy w ciąży. Jak im zapobiegać? Bo to były różne rodzaje zabiegu, nie tylko laser. Blizny można np. ostrzykiwać. Robiliśmy wszystko tak, by możliwie jak najszybciej robić zabiegi i by jak najbardziej skrócić czas regeneracji. Blizna została skorygowana o 80 procent, bo tak, jak wspominałem, zlikwidować bliznę w 100 procentach nie da rady. Jak szybko da się maksymalnie zmniejszyć widoczność blizny? Jeśli udaje się w krócej niż pół roku, przy standardowej bliźnie, to jest to mistrzostwo świata. Bardzo rzadko tak się dzieje. Najczęściej jest to od pół roku do roku. A jak są np. blizny poparzeniowe, to taka korekta może trwać kilka lat. Zabiegi na blizny bywają bardzo delikatne, ale czasami także inwazyjne. A do tego dochodzi też kwestia powierzchni blizny. Jeśli ktoś wciąż ma bliznę na małej powierzchni, możemy działać dowolnie – zastosować zabieg lekki, ale też bardzo mocno ingerować w tkankę. A jeśli mamy blizną na dużej powierzchni ciała, to dochodzą do tego jeszcze czynniki ogólnoustrojowe. Skąd się biorą rozstępy na piersiach? Bo jak np. ktoś ma poparzoną klatkę piersiową to nie jesteśmy w stanie bardzo mocnego zabiegu na całą powierzchnię blizny zrobić „na raz” To przecież kwestia bezpieczeństwa i zdrowia, a do tego bólu. A dodatkowo ten pacjent najczęściej musi potem normalnie funkcjonować po zabiegu. Dlatego robi się te zabiegi etapami, fragmentami. A w przypadku typowych, a nie rozległych, ciętych bliznach? Ile zabiegów będzie potrzebnych? Tego nie można z góry przewidzieć. Uważam, że można podać minimalną liczbę zabiegów, np. założyć, że będzie ich nie mniej niż 4-5, by była zadowalający pacjenta efekt. Właściwie nigdy nie zdarza się, by było potrzebnych mniej zabiegów niż właśnie te 4-5. Jednak zwykle niestety potrzeba ich więcej - 5-10. A jeśli blizny są tzw. trudne, to w grę może wchodzić i dwa razy tyle zabiegów, czyli w praktyce nawet 20. Trudno to od razu przewidzieć, jaki będzie efekt i po jakim czasie? Pewne rzeczy są oczywiste, np. zasada jest taka, że zupełnie inaczej postępujemy z bliznami wklęsłymi, a inaczej z wypukłymi. I to, że sposób postępowania zależy też od tego, w jakiej okolicy ciała znajduje się blizna. Efekt zależy też od wieku pacjenta. Bo paradoksalnie blizny u dzieci trudniej jest skorygować. Bo kolagen intensywniej się produkuje? Tak. Likwidując bliznę zawsze przecież pobudzamy komórki i robimy to przez uraz, ale taki pod kontrolą. Czasami jednak to działanie daje efekt odwrotny od zamierzonego. Szczególnie dotyczy to takich blizn, które mają tendencję do przerastania. A co z maściami na blizny, to placebo? Nie. Maści są bardzo dobre. Szczególnie na początku tworzenia się blizny warto je stosować. Każda blizna ma swoje kolejne etapy tworzenia i przemiany – etap zaniku, wypukłości i dojrzałości. To normalne w zachowaniu się blizny. Jak wygląda ciało po porodzie? Mama pokazała brzuch I jeśli ktoś może sobie pozwolić na zabiegi, to możemy w tym czasie trochę kontrolować proces tworzenia się blizny i tymi kolejnymi etapami sterować, by je trochę „wypłaszczać”. Z reguły jest tak, że jak się zdejmie szwy po zabiegu, to blizna jest ładna. A potem się pogarsza. Dlatego ingerencja po zagojeniu się rany powinna być na wczesnym etapie, by blizna nie zdążyła się zbytnio „popsuć”. Dotyczy to także stosowania maści na blizny? Tak. Jeśli chodzi o pielęgnację domową, to pierwszą ważną rzeczą jest pilnowanie gojenia się skóry po urazie. By nie doprowadzić do infekcji, czy rozejścia się szwów, jeśli były one założone. Do tego dochodzi masowanie blizny. Na pierwszym etapie, gdy tylko nie ma już rany, delikatnie, dodatkowo powinniśmy smarować miejsce tworzenia się blizny specjalnymi maściami. Jak długo? Kluczowy jest pierwszy miesiąc, czy dwa, trzy. Później bywa różnie. Niektóre blizny trzeba smarować nadal, przez cały proces tworzenia się blizny, ale w niektórych przypadkach to smarowanie maścią i masaż, paradoksalnie, wręcz mogą szkodzić. Od czego to zależy? Od charakteru blizny. Im bardziej zbita blizna, tym bardziej trzeba ją masować, by się uelastyczniała – również mechanicznie. Im mniej zbita blizna tym rzadziej i mniej ją masujemy. Poza maściami pojawiły się plastry silikonowe. Mogą być alternatywą, jeśli komuś się nie chce wcierać maści? W miejscach ruchomych, takich, którymi ocieramy np. o ubranie czy inny fragment skóry, plastry mogą być nawet lepsze niż smarowanie maścią. Bo maść w tym miejscu się ściera z blizny, a plaster, jeśli jest dobrze przyklejony, trzyma się na bliźnie. Szczególnie przy zbitych, twardych bliznach, można i warto stosować plaster. I można go nosić nawet 20 godzin na dobę, bo to daje efekty. Bez masowania, sam „okład”? Zależy. Najlepiej pokazać blizny lekarzowi, by ustalił czy masować, czy lepiej nie. Generalnie zasada jest taka, że jak są blizny poparzeniowe, to masowanie nie zaszkodzi. A jeśli nie są poparzeniowe, tylko inne, to bywa różnie. Blizny cięte, pooperacyjne zwykle warto masować, ale już blizny po trądziku czy ospie – nie ma potrzeby, a czasami wręcz jest to niepożądane. Podobno trzeba masować bliznę po cesarce, bo gdy jest „przykurczona” podświadomie przyjmujemy inną pozycję kręgosłupa i po latach możemy mieć bóle kręgosłupa nie tylko w odcinku lędźwiowym, ale i szyjnym. Tak. Bliznę po cesarce trzeba masować, podobnie, jak inne blizny po dużych zabiegach. W przypadku operacji mamy je nie tylko w skórze, ale i w mięśniach – w głębiej położonych strukturach ciała. Blizna w skórze nie spowoduje, że będziemy mieli np. problemy z kręgosłupem, ale już blizna w mięśniach, a w przypadku cesarki mamy do czynienia z ich przecięciem, już może pośrednio się do tego przyczynić. Wtedy to masowanie musi być „głębsze”, raczej przez fizjoterapeutę, nie chodzi tylko o masaż tej powierzchniowej blizny. Gdy jesteśmy w trakcie zabiegów laserowych na blizny, to w ty czasie nie używamy maści i nie masujemy blizn? Przez tydzień – do dziesięciu dni po zabiegu laserowym nie stosuje się maści na blizny. W praktyce czasem oznacza to, że w ogóle rezygnujemy z masowania i maści, bo zabiegi wykonujemy z różną częstotliwością. Zwykle robimy je co miesiąc – dwa. Ale zdarza się, że przerwa między zabiegami jest krótka - dwa tygodnie, czy nawet tydzień, ale to już się bardzo rzadko zdarza. Standardem postępowania są zabiegi co miesiąc, co dwa miesiące. W przypadku każdej blizny. Ale pamiętajmy, by zdać się z tą decyzją na lekarza, bo tak naprawę każda blizna jest inna. * Doktor Marek Wasiluk, specjalista medycyny estetycznej, absolwent (z wyróżnieniem) brytyjskiego uniwersytetu Queen Mary Universal w Londynie. Szef warszawskiego Centrum Medycyny Nowoczesnej Triclinium ( Autor eksperckiego bloga i książki pt. „Medycyna estetyczna bez tajemnic”.

blizna po operacji serca